Img

Osteoporoza – diagnostyka, czynniki ryzyka, czy chorują tyko seniorzy?

Osteoporoza to układowa choroba szkieletu której skutkiem jest zwiększone ryzyko złamań kości spowodowane zmniejszeniem ich gęstości mineralnej (odporności mechanicznej).
Kojarzy się z ludźmi raczej w wieku senioralnym niż z osobami młodymi czy tym bardziej dziećmi.

Czy na osteoporozę można zachorować w każdym wieku?

Wyróżniamy osteoporozę pierwotną rzeczywiście związaną z wiekiem i osteoporozę wtórną będąca następstwem stanów patologicznych (chorobowych) lub skutkiem stosowania niektórych leków.
Wg raportu Narodowego Funduszu Zdrowia w Polsce na osteoporozę choruje ok. 2 mln osób. Dane te nie oddają jednak rzeczywistej skali problemu.
Choroba przez długi czas (do momentu pierwszego złamania) rozwija się bezobjawowo. Z czasem może powodować przewlekły ból kręgosłupa, bóle głowy, karku, niewydolność oddechową, czy neuropatie z ucisku.  

Złamania dotyczą w pierwszej kolejności:

Dlaczego tracimy masę kostną?

Kości za sprawą osteoblastów, osteoklastów i osteocytów w ciągu całego życia ulegają stałej przebudowie.
Są jednak czynniki które mogą zaburzać te procesy.  

Zaliczamy do nich np.:

Dochodzi wówczas do zaburzeń naturalnej równowagi między procesami resorpcji a procesami formowania co skutkuje utratą masy kostnej.
Masę kostną tracimy także z wiekiem co szczególnie obserwuje się u kobiet u których zmiany hormonalne spowodowane menopauzą powodują przyspieszony spadek gęstości kości po 50-tym roku życia (1,2-2% rocznie w okresie od 50 – tego do 59 -tego roku życia, 0,9% rocznie po 60- tym roku życia). U mężczyzn utrata masy kostnej następuje stopniowo (nie przyspiesza po 50-tym roku życia).
W okresie inwolucji kobieta może utracić łącznie 35-50% masy kostnej beleczkowej i 25-30% kości korowej. Mężczyzna 15-45% masy kostnej beleczkowej i 5-10% kości korowej.

Czynniki ryzyka rozwoju osteoporozy

Osteoporoza może zacząć rozwijać się w każdym wieku. Do czynników ryzyka należą: 

Leki zwiększające ryzyko rozwoju osteoporozy:

Diagnostyka

Badanie densytometryczne (BMD — bone mineral density)- stanowi złoty standard w diagnostyce osteoporozy. Służy do oceny gęstości mineralnej będącej jednym z najważniejszych parametrów oceny ryzyka złamań.
Wykonywane jest u osób u których:

Densytometria to rodzaj prześwietlenia wykonywanego przy pomocy specjalnego aparatu rentgenowskiego. Podstawową i zalecaną metodą pozwalającą na bardzo dokładny pomiar gęstości kości jest dwuwiązkowa absorpcjometria rentgenowska w której używana jest jednocześnie wiązka niskoenergetyczna i wysokoenergetyczna.
Badanie trwa kilka minut, nie wymaga bycia na czczo ani specjalnego przygotowania poza odstawieniem suplementów wapnia na dobę przed badaniem oraz przyjściem bez bizuterii.
Przeciwwskazaniem do wykonania badania jest ciąża.   

Badanie umożliwia pomiar gęstości mineralnej:

Po wykonaniu badania pacjent od razu otrzymuje wydruk wyniku. Zawiera on obraz badanej okolicy oraz wyniki pomiaru. Celem porównań wyników na przestrzeni czasu zaleca się wykonywanie kolejnych badań na tym samym urządzeniu lub chociaż aparacie tej samej firmy.

Badania laboratoryjne: stężenie markerów kościotworzenia (P1NP) i resorpcji kostnej (CTX) to badania przydatne w dodatkowej ocenie ryzyka złamań, celem monitorowania leczenia, oraz w diagnostyce różnicowej.
Nie są to badania zalecane w celu rozpoznania choroby. 

Jako badania podstawowe w przypadku podejrzenia osteoporozy wtórnej zaleca się wykonać: 

Badania obrazowe:




Copyright 2021 Qchenne-inspiracje.pl

All rights Reserved